DeMooiSonenBreugelkrant

28 oktober 2015

DeMooiSonenBreugelkrant 28 oktober 2015


1 / 20

Na in de vorige edities als vijftiende en achtste te zijn geëindigd, is team "Ouwe mik" verrassend eerste geworden. "Ouwe mik" verwijst naar de voormalige bakkerij Hulsen en "het is dikke mik". Het komt voor elkaar. En voor elkaar is het gekomen gezien het resultaat.

Er was een zorgvuldige voorbereiding gedaan. Overdag was een woning aan de Nachtegaallaan verbouwd tot verschillende werkplekken, waren er boodschappen gedaan voor de inwendige mens en had Dennis zelfs een organogram gemaakt, zodat duidelijk was wie waar was ingedeeld. Met een team van ongeveer 45 personen – bestaande uit familie, buren en vrienden - was het hele huis van boven tot onder compleet bezet.

Tijdens de avond was het een drukte van belang. De sleutel tot dit onverwachte succes is een mix van verschillende specialisten en een zorgvuldige controle van de antwoorden door een speciaal team van drie personen.

De vragen waren deze keer erg moeilijk. Hier en daar was er onzekerheid over de antwoorden of waren er totaal geen antwoorden gevonden, zoals bij de vraag over de autolichten.

Op het einde van de kwisavond heerste er een gevoel van "dat gaat hem niet worden dit jaar".

Tijdens de feestavond werd de pret steeds groter, naarmate de bekendmaking vorderde. Een hoogtepunt was de bekendmaking van de top 3. De harmonie werd derde na het winnen van twee eerdere edities en de Lijsterbesjes met slechts een team van 20 personen werd knap tweede. Dat "Ouwe mik" zelfs als nummer 1 uit de bus kwam, verraste het team compleet.

Met dank aan de organisatie is deze activiteit uitgegroeid tot een geweldig jaarlijks terugkerend evenement in ons dorp

Willem van den Heuvel (directeur Bloktempel), Jeroen Dijsselbloem (minister van financiën, oud leerling Bloktempel) en meneer Simon (leerkracht Bloktempel) (foto: Annemieke van Tinteren) Foto: Annemieke van Tinteren

Minister van financiën Jeroen Dijsselbloem was een van de speciale gasten tijdens de officiële opening van basisschool De Bloktempel in Son.

Als oud leerling was hij weer even terug op de plek waar het ooit begon en waar hij volgens eigen zeggen een fijne schooltijd heeft gehad. Lees alles over de opening op pagina 10

Nederlandleest een cadeautje van de bibliotheek

logo Foto: Adrie Neervoort

Nederland Leest viert in november 2015 haar tiende editie met het korte verhaal.
A.L. Snijders, de bekende auteur van korte verhalen (ZKV's), stelde speciaal voor u een verhalenbundel samen met een staalkaart van Nederlandse korte verhalen.
Tijdens Nederland Leest (van zondag 1 november t/m maandag 30 november 2015) krijgt u, als Bibliotheeklid, deze verhalenbundel gratis van uw bibliotheek. Zolang de voorraad strekt. Extra bijzonder dit jubileumjaar: in elke provincie verschijnt een aparte editie van de bundel, aangevuld met mooie korte verhalen uit uw regio!
Natuurlijk is voor Bibliotheekleden het boek ook gratis te leen als eBook.

A.L. Snijders
Snijders, auteur van korte verhalen, en bekend van zijn optredens in de Wereld Draait Door, heeft in de verhalenbundel ook zijn eigen reactie op deze verhalen, opgenomen. Snijders (1937), geboren in Amsterdam en wonend in Lochem, publiceert vanaf de jaren '80 columns in diverse kranten. Rond 2002 begon hij met veel plezier te werken aan iets nieuws: het ZKV. Een woord dat hij zelf bedacht, de afkorting van zeer kort verhaal.
In 2006 kwam zijn eerste bundel met ZKV's uit. In 2010 kreeg Snijders de prestigieuze Constantijn Huygensprijs uitgereikt, voor zijn gehele oeuvre.
In 2013 verscheen de achtste bundel ZKV's: De hartslag van de aarde, een gecombineerd lees, luister- en muziekboek. En in het voorjaar van 2015 verscheen de negende bundel ZKV's De Libelleman.
Veel luisteraars worden Snijders-lezers sinds de schrijver zijn stukjes voorleest in De ochtend van 4 (Radio4), op zondagochtend om 8.45 uur.
Meer informatie over Nederland Leest is te vinden via de site www.bibliotheekdommeldal.nl

Valtraining en Valpreventie

Een val heeft vaak grote gevolgen. Bijna de helft van het aantal valongelukken gaat met letsel gepaard.
Je zelfredzaamheid kun je in een klap tijdelijk of voorgoed verliezen. Nu iedereen langer thuis blijft wonen, wordt goede voorlichting over valtraining en valpreventie in de thuissituatie des te belangrijker. Door vroeg valrisico's te herkennen kun je veel leed en verlies van kwaliteit van leven voorkomen. Een heel belangrijke en leerzame avond en daarom niet alleen voor Vrouw Aktief leden, maar ook toegankelijk voor introducés m/v!

Maandag 2 november 2015
Thema-avond bij La Sonnerie:
Valtraining en Valpreventie
m.m.v. medewerkers Fysiopraktijk Van Gerven organisatie: Vrouw Aktief

logo Foto: Adrie Neervoort

Kosten Introducés € 3,00 - VA leden gratis
Aanmelden t/m 1 november bij Ciel Saris
0499 – 47 66 35 of via de e-mail m.saris4@upcmail.nl
Kijk ook eens op www.vrouwaktief.nl
en/of like onze Vrouw Aktief Facebookpagina!

Nederlandleest een cadeautje van de bibliotheek

Nederland Leest viert in november 2015 haar tiende editie met het korte verhaal.
A.L. Snijders, de bekende auteur van korte verhalen (ZKV's), stelde speciaal voor u een verhalenbundel samen met een staalkaart van Nederlandse korte verhalen.
Tijdens Nederland Leest (van zondag 1 november t/m maandag 30 november 2015) krijgt u, als Bibliotheeklid, deze verhalenbundel gratis van uw bibliotheek. Zolang de voorraad strekt. Extra bijzonder dit jubileumjaar: in elke provincie verschijnt een aparte editie van de bundel, aangevuld met mooie korte verhalen uit uw regio!
Natuurlijk is voor Bibliotheekleden het boek ook gratis te leen als eBook.

A.L. Snijders
Snijders, auteur van korte verhalen, en bekend van zijn optredens in de Wereld Draait Door, heeft in de verhalenbundel ook zijn eigen reactie op deze verhalen, opgenomen. Snijders (1937), geboren in Amsterdam en wonend in Lochem, publiceert vanaf de jaren '80 columns in diverse kranten. Rond 2002 begon hij met veel plezier te werken aan iets nieuws: het ZKV. Een woord dat hij zelf bedacht, de afkorting van zeer kort verhaal.
In 2006 kwam zijn eerste bundel met ZKV's uit. In 2010 kreeg Snijders de prestigieuze Constantijn Huygensprijs uitgereikt, voor zijn gehele oeuvre.
In 2013 verscheen de achtste bundel ZKV's: De hartslag van de aarde, een gecombineerd lees, luister- en muziekboek. En in het voorjaar van 2015 verscheen de negende bundel ZKV's De Libelleman.
Veel luisteraars worden Snijders-lezers sinds de schrijver zijn stukjes voorleest in De ochtend van 4 (Radio4), op zondagochtend om 8.45 uur.
Meer informatie over Nederland Leest is te vinden via de site www.bibliotheekdommeldal.nl

Leden D66 stemmen unaniem in met oprichting afdeling Dommelvallei

Marion Hinderdael (links) is voorzitter van fusie-afdeling D66 De Kempen, zij bood onze nieuwe gekozen voorzitter Huibert de Man (rechts) een bloemetje aan als felicitatie voor de benoeming van het nieuw gekozen bestuur en de fusie. Foto: Adrie Neervoort

Tijdens een speciale ledenvergadering op woensdag 21 oktober hebben de leden van D66 uit Geldrop-Mierlo, Nuenen c.a. en Son en Breugel unaniem ingestemd met een fusie van de drie afdelingen. De nieuwe naam van de afdeling zal zijn D66 Dommelvallei.

Tijdens de eerste ledenvergadering is ook een nieuw bestuur gekozen. In het nieuwe bestuur nemen zitting Huibert de Man (Geldrop-Mierlo, voorzitter), Jan Hoeve (Nuenen c.a., secretaris), Bernard Wessel (Son en Breugel, penningmeester) en Christiaan den Dekker (Nuenen ca., algemene zaken). Het bestuur gaat zich de komende tijd vooral richten op het opzetten van de nieuwe organisatie, promotie en ledenwerving.

D66 is momenteel vertegenwoordigd met een eigen fractie in de gemeenteraden van Nuenen c.a. en Geldrop-Mierlo. Deze fracties blijven zelfstandig functioneren. Het nieuwe bestuur streeft ernaar dat D66 in de drie gemeenten aan de verkiezingen zal deelnemen in 2018.

Deze fusie staat overigens los van een standpunt over een gemeentelijke fusie. De fracties blijven onafhankelijk, er zal alleen een gemeenschappelijk bestuur komen voor de vereniging

D66 is een van de weinige politieke partijen die de afgelopen jaren landelijk veel nieuwe leden heeft kunnen verwelkomen. Voor het nieuwe bestuur is ledenwerving ook een van de belangrijkste speerpunten. Op 7 november maken leden uit alle drie gemeenten D66 zichtbaar in de landelijke D66-actie 'In gesprek met'. Luisteren naar wat er onder bewoners leeft ten aanzien van actuele onderwerpen is de kern van deze actie.

Leden D66 stemmen unaniem in met oprichting afdeling Dommelvallei

Marion Hinderdael (links) is voorzitter van fusie-afdeling D66 De Kempen, zij bood onze nieuwe gekozen voorzitter Huibert de Man (rechts) een bloemetje aan als felicitatie voor de benoeming van het nieuw gekozen bestuur en de fusie. Foto: Adrie Neervoort

Tijdens een speciale ledenvergadering op woensdag 21 oktober hebben de leden van D66 uit Geldrop-Mierlo, Nuenen c.a. en Son en Breugel unaniem ingestemd met een fusie van de drie afdelingen. De nieuwe naam van de afdeling zal zijn D66 Dommelvallei.

Tijdens de eerste ledenvergadering is ook een nieuw bestuur gekozen. In het nieuwe bestuur nemen zitting Huibert de Man (Geldrop-Mierlo, voorzitter), Jan Hoeve (Nuenen c.a., secretaris), Bernard Wessel (Son en Breugel, penningmeester) en Christiaan den Dekker (Nuenen ca., algemene zaken). Het bestuur gaat zich de komende tijd vooral richten op het opzetten van de nieuwe organisatie, promotie en ledenwerving.

D66 is momenteel vertegenwoordigd met een eigen fractie in de gemeenteraden van Nuenen c.a. en Geldrop-Mierlo. Deze fracties blijven zelfstandig functioneren. Het nieuwe bestuur streeft ernaar dat D66 in de drie gemeenten aan de verkiezingen zal deelnemen in 2018.

Deze fusie staat overigens los van een standpunt over een gemeentelijke fusie. De fracties blijven onafhankelijk, er zal alleen een gemeenschappelijk bestuur komen voor de vereniging

D66 is een van de weinige politieke partijen die de afgelopen jaren landelijk veel nieuwe leden heeft kunnen verwelkomen. Voor het nieuwe bestuur is ledenwerving ook een van de belangrijkste speerpunten. Op 7 november maken leden uit alle drie gemeenten D66 zichtbaar in de landelijke D66-actie 'In gesprek met'. Luisteren naar wat er onder bewoners leeft ten aanzien van actuele onderwerpen is de kern van deze actie.

Intocht Sint Nicolaas zondag 15 november in Son en Breugel.

Het Sint Nicolaascomité van Son en Breugel is druk in de weer met de voorbereidingen op het ontvangt van Sint Nicolaas en zijn talrijke pieten.
Het comité volgt ook dit jaar de lijn van de meeste dorpen en steden om het feest traditioneel te houden waarmee we allemaal mee zijn opgegroeid in Nederland, alleen is zwart bruin geworden en de lippen minder uitbundig rood.
Son en Breugel staat voor zondag 15 november in zijn drukke agenda genoteerd, waar Sint Nicolaas om 14.00 uur met zijn vrachtboot bij de kade van het Wilhelminakanaal zal aanmeren.
Aan de kade zal de Sint ongeveer een half uur blijven voordat hij op zijn paard zal stappen.
De route is gelijk als vorig jaar van Kanaaldijk-Zuid naar de Nieuwstraat, over het Zonhove-terrein, door de Antoon van de Venstraat om vervolgens via de Zandstraat en de Taylorstraat bij het gemeentehuis aan te komen.
Na de feestelijke intocht begeleid door de plaatselijke fanfare Pro Honore et Virtute zal het ontvangst omstreeks 15.00 uur plaatsvinden op het bordes van het gemeentehuis.
Sinterklaas zal daar worden toegesproken door onze burgemeester Hans Gaillard en ook de Goedheilig man zal de tijd nemen om de kinderen welkom te heten en hun verlangens aan te horen.
De bijna 30 zwarte pieten staan al te popelen om nog wat spektakel te kunnen brengen, voordat er voor even afscheid genomen wordt. De pieten zijn al weken druk met noten, maar welke noten worden hier nu eigenlijk bedoeld?
Het Sint-Nicolaascomité van Son en Breugel probeert al vele jaren de Sint en de pieten op een waardige wijze in onze gemeenschap te ontvangen.
Ieder jaar moeten hiervoor vele kosten betaald worden zoals: kleding, verzekeringen, stomerijkosten en wat te denken van de ruim 500 kilo strooigoed.
Dit kan alleen met de steun van bedrijven, winkeliers en giften van particulieren.
Ook uw steun kunnen wij nog steeds niet missen en iedere bijdrage is welkom om zo in staat te blijven om er ook dit jaar weer een waar feest van te kunnen maken.


Een vrijwillige bijdrage kunt u storten op rekeningnummer NL78RABO0148298168 ten name van het Sint-Nicolaascomité.

Voor uw nodige steun willen we u alvast hartelijk danken.

Optreden meidengroep Raak bij Boudewijns schoenen

Schoenenmerk Red-Rag Girls is een te gekke samenwerking aangegaan met de meidengroep Raak!. Raak!, bekend van RTL Telekids, bestaat uit Daan, Roos en Sharon. Om dit te vieren komen ze een optreden geven bij Boudewijns schoenen. Na het optreden is er tijd om met de meiden op de foto te gaan en delen Daan, Roos & Sharon kleurplaten, fotokaarten & handtekeningen uit.

Lijkt het jou dus leuk Raak! te ontmoeten? Kom dan gezellig langs in de winkel van Boudewijns in Son en Breugel op 31 oktober om 11.30 uur. Zorg dat je er op tijd bij bent.


"Zijn de boontjes wel vers?"

Door deze vraag werd mevrouw van Eck voor het eerst in 17 jaar zo boos, dat ze tegen haar man zei: "het wordt tijd om te stoppen". Haar verhaal hierover leest u verderop.

Wie is mevrouw van Eck-van Genugten?

Toen haar man 17 jaar geleden de 65 jarige leeftijd bereikte, wilde ze een lang gekoesterde wens in vervulling laten gaan: een eigen winkeltje aan huis, aan de Lieshoutseweg, met verse groenten en fruit. En dat winkeltje kwam er! Vanaf april tot september het adres voor de producten van het seizoen, recht van het land direct naar de klant. Groenten en fruit zoals het moet smaken en zoals we het niet meer gewend zijn. Door de lange aanvoertrajecten naar de supermarkten via de koelcellen gaat er helaas veel van de smaak verloren. Mevrouw van Eck: " Als er 's avonds frambozen niet waren verkocht, die gingen niet de koeling in. Maar daar maakte ik dezelfde avond nog jam of saus van. En die kwam ook in de winkel, net als de jam van aardbeien of pruimen. Ik was elke avond in de weer met het vullen van flesjes en potjes om ze de dag erna in de winkel te kunnen zetten. Ook de verpakkingen maakte ik zelf, tasjes met strikken, zodat het cadeautjes werden".

Het winkeltje werd steeds drukker, steeds meer mensen wisten de weg te vinden en reden graag een stukje verder voor de heerlijke asperges of al het andere lekkers. Voor mevrouw van Eck begon de dag dan zo rond 6 uur, en eindigde die pas tegen 11 uur 's avonds. Maar ze genoot ervan! Het was altijd gezellig in de winkel, er werden recepten gedeeld, tips gegeven en er werd natuurlijk ook volop gekletst, het was er nooit saai of vervelend.

Tot enige tijd geleden: mevrouw van Eck had net de boontjes van het land in de winkel gezet, toen er een klant kwam die vroeg "zijn de boontjes vers?". Hierop werd ze zo boos en ze antwoordde : " mevrouw, als u nu naar de supermarkt gaat, daar liggen boontjes uit Marokko en die zijn 2 weken onderweg geweest, die zijn pas vers". Ze heeft de klant geen boontjes verkocht en de klant is ook nooit meer terug geweest. Maar toen zei ze tegen haar man, die inmiddels ook 82 jaar is, "ik denk dat het een mooie tijd is om te stoppen". Het is mooi geweest, want het was wel heel hard en zwaar werken. Zeker in de zomer met de warmte.

Nieuwe toekomst.

Het besluit is genomen, huis en grond staan te koop . Mevrouw van Eck gaat haar winkeltje en vooral haar klanten ontzettend missen, dat is duidelijk. Ze moet wennen aan haar nieuwe leven, voelt zich af en toe schuldig als ze overdag een boek leest, en staat nog steeds elke dag vroeg op. Maar er is nu gelukkig tijd voor familie, want zowel zij als haar man komen uit grote gezinnen. En als ze straks ergens anders een huis vinden, komt er zeker een volkstuintje bij. Ze houdt van koken en lekker eten. En zoals ze zegt: " als ik dan ineens dood ben op een dag, kan mijn man in elk geval zeggen dat ik de avond ervoor nog lekker gegeten heb".

Heel graag wil ze al haar klanten bedanken die al die jaren in haar winkel zijn geweest en die voor al het vers van het land graag een eindje verder wilden rijden of fietsen. Zij kijkt met veel plezier en mooie herinneringen terug op de afgelopen 17 jaar dat ze haar winkeltje mocht hebben.

Door: Henriette van Berkel

"Zijn de boontjes wel vers?"

Mevrouw van Eck voor de kast waarin de laatste spulletjes van haar winkeltje in staan. Foto: Annemieke van Tinteren

Door deze vraag werd mevrouw van Eck voor het eerst in 17 jaar zo boos, dat ze tegen haar man zei: "het wordt tijd om te stoppen". Haar verhaal hierover leest u verderop.

Door: Henriette van Berkel

Foto: Adrie Neervoort

Wie is mevrouw van Eck-van Genugten?
Toen haar man 17 jaar geleden de 65 jarige leeftijd bereikte, wilde ze een lang gekoesterde wens in vervulling laten gaan: een eigen winkeltje aan huis, aan de Lieshoutseweg, met verse groenten en fruit. En dat winkeltje kwam er! Vanaf april tot september het adres voor de producten van het seizoen, recht van het land direct naar de klant. Groenten en fruit zoals het moet smaken en zoals we het niet meer gewend zijn. Door de lange aanvoertrajecten naar de supermarkten via de koelcellen gaat er helaas veel van de smaak verloren. Mevrouw van Eck: " Als er 's avonds frambozen niet waren verkocht, die gingen niet de koeling in. Maar daar maakte ik dezelfde avond nog jam of saus van. En die kwam ook in de winkel, net als de jam van aardbeien of pruimen. Ik was elke avond in de weer met het vullen van flesjes en potjes om ze de dag erna in de winkel te kunnen zetten. Ook de verpakkingen maakte ik zelf, tasjes met strikken, zodat het cadeautjes werden".

Het winkeltje werd steeds drukker, steeds meer mensen wisten de weg te vinden en reden graag een stukje verder voor de heerlijke asperges of al het andere lekkers. Voor mevrouw van Eck begon de dag dan zo rond 6 uur, en eindigde die pas tegen 11 uur 's avonds. Maar ze genoot ervan! Het was altijd gezellig in de winkel, er werden recepten gedeeld, tips gegeven en er werd natuurlijk ook volop gekletst, het was er nooit saai of vervelend.

Tot enige tijd geleden: mevrouw van Eck had net de boontjes van het land in de winkel gezet, toen er een klant kwam die vroeg "zijn de boontjes vers?". Hierop werd ze zo boos en ze antwoordde : " mevrouw, als u nu naar de supermarkt gaat, daar liggen boontjes uit Marokko en die zijn 2 weken onderweg geweest, die zijn pas vers". Ze heeft de klant geen boontjes verkocht en de klant is ook nooit meer terug geweest. Maar toen zei ze tegen haar man, die inmiddels ook 82 jaar is, "ik denk dat het een mooie tijd is om te stoppen". Het is mooi geweest, want het was wel heel hard en zwaar werken. Zeker in de zomer met de warmte.

Nieuwe toekomst.
Het besluit is genomen, huis en grond staan te koop . Mevrouw van Eck gaat haar winkeltje en vooral haar klanten ontzettend missen, dat is duidelijk. Ze moet wennen aan haar nieuwe leven, voelt zich af en toe schuldig als ze overdag een boek leest, en staat nog steeds elke dag vroeg op. Maar er is nu gelukkig tijd voor familie, want zowel zij als haar man komen uit grote gezinnen. En als ze straks ergens anders een huis vinden, komt er zeker een volkstuintje bij. Ze houdt van koken en lekker eten. En zoals ze zegt: " als ik dan ineens dood ben op een dag, kan mijn man in elk geval zeggen dat ik de avond ervoor nog lekker gegeten heb".

Heel graag wil ze al haar klanten bedanken die al die jaren in haar winkel zijn geweest en die voor al het vers van het land graag een eindje verder wilden rijden of fietsen. Zij kijkt met veel plezier en mooie herinneringen terug op de afgelopen 17 jaar dat ze haar winkeltje mocht hebben.

NAJAARSCONCERT ZANG EN VRIENDSCHAP

Mannenkoor Zang en Vriendschap geeft op zondag 8 november een najaarsconcert. Het concert wordt gegeven in zaal D'n Tref op Zonhove, Nieuwstraat 70 te Son, aanvang 14.00 uur..

Het koor brengt een programma met warme koorklanken. Op het programma staan o.a. het bekende nummer "Ik zou wel eens willen weten" van Jules de Corte. Kees Doevendans, de dirigent van het koor maakte hiervan een mooie mannenkoorbewerking. En zoals altijd wordt het koor vakkundig op de piano begeleid door Marijke Romunde.

En natuurlijk is er weer gezorgd voor een partner met een geheel eigen muzikale sfeer. Het duo Two of Us brengt muziek uit de zestiger jaren. Beatles, Rolling Stones en Simon and Garfunkel zijn zo maar wat namen van muzikale grootheden uit de geschiedenis van de pop muziek.

Kortom een bijzondere muzikale middag die wordt aangeboden aan de bewoners van Zonhove. Maar niet alleen de bewoners zijn welkom, het concert is toegankelijk voor iedereen. De toegang is gratis met een collecte na afloop.

Dus kom op zondag 8 november naar Zonhove, zaal D'n Tref, Nieuwstraat 70 te Son. Aanvang concert 14.00 uur.

TOT ZIENS!!!

Najaarsconcert zang en vriendschap

Mannenkoor Zang en Vriendschap geeft op zondag 8 november een najaarsconcert. Het concert wordt gegeven in zaal D'n Tref op Zonhove, Nieuwstraat 70 te Son, aanvang 14.00 uur..

Het koor brengt een programma met warme koorklanken. Op het programma staan o.a. het bekende nummer "Ik zou wel eens willen weten" van Jules de Corte. Kees Doevendans, de dirigent van het koor maakte hiervan een mooie mannenkoorbewerking. En zoals altijd wordt het koor vakkundig op de piano begeleid door Marijke Romunde.

En natuurlijk is er weer gezorgd voor een partner met een geheel eigen muzikale sfeer. Het duo Two of Us brengt muziek uit de zestiger jaren. Beatles, Rolling Stones en Simon and Garfunkel zijn zo maar wat namen van muzikale grootheden uit de geschiedenis van de pop muziek.

Kortom een bijzondere muzikale middag die wordt aangeboden aan de bewoners van Zonhove. Maar niet alleen de bewoners zijn welkom, het concert is toegankelijk voor iedereen. De toegang is gratis met een collecte na afloop.

Dus kom op zondag 8 november naar Zonhove, zaal D'n Tref, Nieuwstraat 70 te Son. Aanvang concert 14.00 uur.

TOT ZIENS!!!

Magic Art brengt kunstwerk tot leven

Foto: mcfotografie

Nicole Sarton en Petra de Wit hebben hebben samen met fotograaf Monique Crandel gewerkt aan een Project om een kunstwerk van Tom Fedro tot leven te brengen.

Monique Crandel had al jaren aandacht voor kleurige kunstwerken, zoals bijvoorbeeld van Clemens Briels, Corneille en Patty Harpenau. Abstract en kleur hadden haar liefde, totdat ze de bodypaint-wereld ontdekte. Daar werden mensen beschilderd die dan het kunstwerken wat zij zelf waren geworden tot leven brachten. Nog nooit had ze zoiets gezien! Monique ontdekte het woord bodypaint-festival en is daar drie jaar naartoe geweest om deze kunstwerken vast te leggen op de gevoelige plaat. In deze tijd onstond de wens om een kunstwerk van Tom Fedro levend te gaan maken.

Monique deed een oproep en kwam zo in contact met Petra de Wit, Nicole Sarton, model Wendy en een model dat graag anoniem blijft. We kenden elkaar al langer, ook van het World Bodypaint Festival en bodypaintwedstrijden waar Petra en Nicole graag aan meedoen. Er werd een mooi kunstwerk gekozen van Tom Fedro. "We hebben contact met hem gezocht en gezegd dat we zijn werk levend wilden maken. En ook deze kunstenaar werd enthousiast. Dus we konden beginnen, 's morgens om tien uur werden de eerste lijnen op de modellen gezet, twee painters en twee modellen. Dat werd overleggen en alles goed bekijken, want ieder model en iedere painter is heel verschillend. We hadden alleen een foto" zegt Nicole. Voor fotografe Monique in haar hoofd was dat natuurlijk ook heel spannend. Monique werd steeds blijer naarmate de uren verstreken, het was helemaal wat ze in gedachten had. Na ongeveer 5 uur waren de bodypaints klaar. Het is voor een model ook erg zwaar om dit vol te houden. "Wij zijn ook altijd erg trots op hun" zegt Nicole.

Foto: mcfotografie

Dan begint hun werk, om het mooi op de foto te krijgen. "En ik moet zeggen dat het zeker is gelukt en wij zijn ook erg trots op het resultaat. Dit hadden we tien jaar geleden niet kunnen denken" zeggen Petra en Nicole lachend. "We begonnen met een schminkcursus voor de lol en we hebben destijds het schminkvirus gekregen, nu geven we zelf les in de schminkwinkel Magic-art van Nicole. We hopen zo meer mensen aan dit virus te helpen. Het is zo ontspannend om te doen, tijdens het painten krijg je je hoofd helemaal leeg. Het was een prachtig project om aan mee te werken we hopen dat er nog veel zullen volgen."

Terwijl de oudste me bruut uit m'n slaap wekt door genadeloos hard op mijn buik te springen vraagt hij:

'Zullen we vandaag heel de dag helemaal niks doen en in onze pyjama's blijven? Please, mag het!?'

Hoe kan ik daar nou nee tegen zeggen.

Mijn ouders, broer en ik deden dat vroeger ook wel eens.

Mijn vader had die dag omgedoopt tot een LTD-tje. Lamme takken dag. Joggingbroek en sportsokken waren een vereiste.

Wat een heerlijke dagen waren dat.

Op ons gemak ontbijten met warme broodjes en verse jus.

Potje monopoly of triviant. De lunch overslaan en lekker luieren op de bank met de televisie aan.

Mijn vader dook op deze zondagen altijd vroeg de keuken in terwijl mijn moeder en ik dan met een wijntje op de bank naar Life & Cooking zaten te kijken.

Terwijl wij niks deden kregen wij van mijn vader zelfgemaakte amuses.

Zo veel dat tegen de tijd dat het etenstijd was er weinig honger te bekennen was.

Maar toch aten we, dronken we en lachten we.

Na het eten koffie en speculaasjes.

Terwijl mijn broer en ik een film keken stond mijn moeder in de keuken de vaat te doen en deed mijn vader een welverdiend dutje.

Zo ga ik dat later ook doen zei ik altijd.

En vandaag hebben we zo'n dag.

Uitslapen, met zijn vieren ontbijten. Kastelen bouwen van Lego en papa verkleden als prinses.

Voor een wijntje met m'n dochter op de bank zal ik nog een tiental jaren moeten wachten.

De 2 jarige schone deerne ligt op dit moment namelijk haar wintertijd-roes uit te slapen in bed.

Aangezien mijn culinaire creativiteit niet zo ver reikt als dat van mijn vader heb ik net de aardappels geschild en de bloemkool schoongemaakt.

Dit gedeeltelijk uit voorzorg.

Zo word ik niet verleidt om rond etenstijd gebruik te maken van thuisbezorgd.nl

Zoonlief speelt buiten samen met zijn vriendinnetje. Het overbuurmeisje.

Hij kalkt de stoep vol met stoepkrijt.

Wie weet hoe lang het blijft staan, ik hoop nog even.

Maar waarschijnlijk spoelt de herfstregen het krijt binnen een dag weg.

Gelukkig worden mijn herinneringen niet snel weggespoeld.

En op dagen als deze geniet ik optimaal aan de herinneringen van vroeger.

Opdat ik nooit vergeet

De Fakkeltocht ten bate van het Bijna Thuis Huis

Al vanaf 16.00 uur is er op zaterdag 31 oktober 2015 van alles te doen rondom de Fakkeltocht die start vanaf het evenemententerrein voor Sportcafe Expreszo aan de Rooijseweg. Vanuit Expreszo kunnen kinderen komen knutselen, er is een Halloween workshop, geschminkt worden als eng Halloween figuur, springen op het springkussen, Trick or Treat, er zijn allerlei spelletjes en DJ Mark Deckers zorgt dat de voetjes van de vloer gaan. De jeugd en volwassenen worden vermaakt door lokaal entertainment en ook aan eten is volop gedacht en verzorgt door Sportcafe Expreszo. Op het terrein worden loten à € 1,- per stuk verkocht waar mooie prijzen mee te winnen zijn en de vouchers kunnen omgewisseld worden voor fakkels. Vanaf 18.00 uur is de opening van Fakkeltocht Son en Breugel, daarop volgt de warming-up van SonSport. SAM de Mascotte van de SamenLoop voor Hoop die op 4&5 juni 2016 plaatsvindt in ons dorp steekt (met een beetje hulp) de eerste fakkel aan. Om 18.30 uur vertrekt de Fakkeltocht met een mooie route door Son en Breugel.

Oproep aan bewoners langs de route van de Fakkeltocht om kaarsjes aan te steken!

Oproep aan de bewoners die aan de route van de Fakkeltocht wonen om betrokkenheid te tonen door kaarsjes te branden voor de ramen en/of fakkels in de tuinen zodat deze sfeervolle winterse avondwandeling een extra dimensie krijgt. Ook is het Halloween dus tevens aankleding in dit thema is welkom. Hartelijk dank hiervoor!

De Rooijseweg wordt onder begeleiding van Scouting Dutmella overgestoken en voert de stoet met brandende fakkels richting de Ovotonde waarna de route wordt vervolgd door de Hendrik Veenemanstraat. De stoet gaat rechts het fietspad in (Hoefbladlaan) en dan links door de Beverstraat. Vanuit hier rechts de Daslaan in en meteen links naar de Parklaan. Te hoogte van het Vredeskapelletje biedt Schoonheidssalon Karin Schobbers een versnapering aan. Aan het einde rechts (Vijverlaan) het smalle paadje met de naam Schietbaan in. Vervolgens steken we de Boslaan over en gaan bij De Dames rechts de Nieuwstraat in. Via het centrum (Heistraat oversteken) naar het Raadhuisplein waar Henries Place klaar staat met snacks.

De tocht gaat vervolgen door de Airbornstraat en dan links de Heistraat in. De Boslaan steken we over naar de Europalaan en bij het monument gaan we links het paadje langs de vijver in naar de Dudokstraat. Vandaar gaan we rechtdoor tot aan de Rembrandtstraat. Die steken we over lopen de Ruysdaelstraat in. De Vondelstraat steken we over en we vervolgen de weg door de Staringstraat en de Couperusstraat. Bij de Kloosstraat gaan we rechts om dan links de Zweerslaan in te gaan. Aan het einde gaan we rechts bij de Sweelinklaan. Dan bij de Europalaan gaan we links tot aan de rotonde. Deze rotonde steken aan de linkerkant over om dan via het fiets/wandelpad langs de Gentiaanlaan door te lopen tot aan de Ovotonde. Bij de Ovotonde steken we bij de Brandweer de Rooijseweg over en lopen dan direct naar Expreszo. Daar worden de deelnemers muzikaal ontvangen.

De hele tocht is zo'n 4,5 KM lang en duurt ongeveer een uur met waarschijnlijk wat extra tijd bij het uitdelen van de versnaperingen.

Bij terugkomst worden de fakkels in de container van Metaal Recycling Son gegooid. Op het evenemententerrein branden dan gezellige houtvuurtjes en draait DJ Mark Deckers vrolijke plaatjes. Rond 20.00 uur wordt de opbrengst voor het Bijna Thuis Huis bekendgemaakt en wordt de avond afgesloten met de prijsuitreiking van de kleurwedstrijd, loterij en natuurlijk het mooist verklede Halloween-typetje.

Van Fakkeltocht Son en Breugel worden opnames gemaakt door S&B TV door, deze zijn terug te kijken op www.sonenbreugelverbindt.nl

Beste Krutjesrapers en Krutjesraperinnekes,

In de aanloop naar carnaval 2016 zijn natuurlijk velen onder u weer benieuwd naar Prins Carnaval 2016. Vorige week kreeg u de tweede aanwijzing: "Hij brengt de bal aan 't rollen". Tevens was op www.dekrutjesrapers.nl het bijbehorende filmpje te zien.
De Vurzitter en de Adjudant gingen wederom met de Magic Button aan de slag. Het pakte wat ongelukkig uit, maar inderdaad er rolde volop ballen!

U treft de komende maandag weer een nieuwe aanwijzing aan in deze krant. Daarnaast is er ook weer een verfilmde aanwijzing op www.dekrutjesrapers.nl. In tegenstelling tot voorgaande jaren, zal de onthulling dit jaar plaatsvinden bij hotel La Sonnerie, op vrijdag 6 november 2015. Deze gewijzigde, maar ook zeer sfeervolle locatie, is onder andere ook in verband met de verbouwing van de zaal van café-restaurant de Zwaan.

Indien u meent te weten wie "Prins Carnaval 2016" wordt, kunt u meedingen naar een diner bij café-restaurant de Zwaan voor twee personen door de naam van de Prins, en ook uw naam, adres en telefoonnummer in te zenden door:

a) een gesloten envelop in te leveren in de brievenbus bij CV de Krutjesrapers p/a Nieuwstraat 17 te Son en Breugel.(Cafetaria Spierings). Schrijf op de voorzijde van de envelop "Prins Carnaval 2016". Per persoon kan maximaal 1 persoon worden ingezonden. Uw oplossing kunt u inleveren tot en met vrijdag 6 november 2015 om 11:11 uur stipt.

b) een e-mail te sturen met uw nieuwe inzending met als onderwerp "Prins Carnaval 2016" onder vermelding van uw naam, adres en telefoonnummer naar het volgende e-mail adres: info@dekrutjesrapers.nl of volg de e-mail link op de website www.dekrutjesrapers.nl . De inzendtermijn voor e-mail sluit ook op vrijdag 6 november 2015 om 11:11uur stipt.

Aanwijzing 3 luidt als volgt: "Hij zal al wel een lintje hebben"

Halloween 31 oktober

Op zaterdag 31 oktober vieren wij weer Halloween. Spooktochten, verkleedpartijen, thema-avonden in parken, fakkeltochten, aan activiteiten geen gebrek. Maar wat betekent Halloween eigenlijk, en waar komt het vandaan?
Halloween, ook genoemd All Hallows' eve(ning), is de Engelse naam voor allerheiligenavond. Het feest wordt gevierd op 31 oktober, de avond voor Allerheiligen. In de Keltische kalender begon het jaar op 1 november, dus 31 oktober was oudejaarsavond. Dit was een heidens feest, de katholieke kerk maakte er later Allerheiligen(avond) van. Het feest is in de negentiende eeuw door Ierse immigranten naar de Verenigde Staten gebracht.

Op 31 oktober verkleden kinderen zich en bellen als het donker wordt aan bij huizen in de buurt die versierd zijn met pompoenen en lichtjes, en roepen "trick or treat" (de keuze gevend tussen een plagerijtje uithalen of een versnapering krijgen). De bewoners geven de kinderen dan snoepjes. Jongeren gaan soms naar Halloweenfeesten.
In België en Nederland wordt er steeds meer aandacht besteed aan het Halloweenfeest/Allerheiligenavond. Dit gebeurt meestal niet in de vorm van langs de deuren gaan en snoep ophalen, maar wel door Halloweenfeesten en het versieren van huizen.

De Kelten geloofden dat de geesten die uit dode mensen op zouden rijzen, aangetrokken werden door voedsel dat voor dat doel neer werd gelegd voor de deuren. Om echter de boze geesten af te weren droegen de Kelten maskers. Toen de Romeinen de Britse eilanden binnenvielen vermengden ze de Keltische traditie met hun eigen tradities, die eind oktober natuurlijk de viering van de oogst betroffen, en ook het eren van de doden.

De aandacht die in Nederland en België aan Halloween wordt besteed stijgt, maar heeft bij lange na niet het niveau van dat in de VS. Dat zal ook te maken hebben met het feit dat op 11 november in de lage landen het Sint Maarten-feest wordt gevierd. Het meest opvallende gebruik van dit feest is dus ook de deuren langs gaan met een lampion en bedelen om snoepgoed.

Geschiedenis Halloween
Het christelijke feest van Allerheiligen, de dag waarop alle heiligen van de rooms-katholieke kerk gezamenlijk worden herdacht, werd in de negende eeuw door paus Gregorius IV vastgesteld op 1 november. Op 2 november viert de rooms-katholieke kerk het feest van Allerzielen ter herdenking van alle gelovige gestorvenen. Allerheiligen en Allerzielen zijn de dagen waarop in de rooms-katholieke kerk wordt stilgestaan bij de thema's sterfelijkheid, dood en laatste oordeel. De voorbereidingen voor beide feesten vinden vaak plaats op allerheiligenavond, die van Allerzielen ook wel op allerheiligendag. Ze bestaan vooral uit het bezoek aan kerkhoven en het branden van kaarsen.
Door de protestantse kerken werden deze feesten in de zestiende eeuw afgeschaft, omdat ze in strijd waren met de reformatorische leer. In Engeland leefde Halloween sindsdien als een wereldlijk feest voort en het heeft zich van daaruit verder verspreid.

Engeland
In sommige gebruiken die zich in Engeland rond Allerheiligen en Allerzielen ontwikkelden, hebben negentiende-eeuwse onderzoekers wel overblijfselen gezien van het Keltische nieuwjaarsfeest Samhain (= einde van de zomer), dat ook op de avond van 31 oktober zou zijn gevierd. Op deze dag speelden, dacht men, het geloof aan de terugkeer van de zielen van overledenen naar hun vroegere woonplaatsen, en de angst voor de aanwezigheid van bovennatuurlijke wezens een rol. Bewijzen voor deze visie ontbreken echter.

Zoals elk feest onderging ook het wereldse Halloween-feest in de loop der tijd voortdurend veranderingen. In Schotland worden in de negentiende eeuw jongeren genoemd als deelnemers aan spelen die lagen in de sfeer van de magie en voorspellingen. Weer later werd Halloween vermeld als kinderfeest.

Amerika
Door Engelse, Schotse en Ierse immigranten werd Halloween in de negentiende eeuw in Amerika geïntroduceerd. Uit die tijd worden wel kattenkwaad en onruststokerijen door jongeren vermeld. In de twintigste eeuw werd Halloween in Amerika vooral een feest waarbij kleine kinderen als spoken verkleed en met uitgesneden pompoenen als lantaarns langs de huizen gingen om te vragen om een tractatie of te dreigen met een grap (treat or trick). Sinds de jaren tachtig neemt de populariteit van het feest bij volwassenen echter toe. Ook is er een groeiende belangstelling voor de aankleding en versiering van feest en feestgangers waarneembaar die haar inspiratie vindt in zo groot mogelijke griezeligheid.

Vanuit Amerika heeft Halloween zich de laatste decennia over heel West-Europa verspreid, vooral onder invloed van griezelfilms, televisieseries en de commercie. Daarbij wordt de vermeende heidense achtergrond sterk benadrukt. Het feest wordt voorgesteld als een Keltisch feest van 2000 tot 5000 jaar oud. Zo wordt ingespeeld op een toenemende ontvankelijkheid van het publiek voor magie en New-Age.

Nederland
Sinds de jaren '80 van de twintigste eeuw is Halloween ook in Nederland bekend. Vooral onder scholieren en volwassenen is het feest de laatste jaren sterk in opkomst. Scholen, buurthuizen, cafés, clubs, discotheken zijn de plaatsen waar Halloween-parties worden georganiseerd. De feesten hebben nogal eens een besloten karakter. Ze kunnen onderling sterk verschillen, maar een belangrijk onderdeel is steeds het griezelig verkleed gaan (er worden wel prijzen uitgeloofd voor het beste, afschrikwekkendste kostuum).

Bij de pogingen het feest ingang te doen vinden, speelt het aanbieden van accessoires door de commercie een grote rol. Het belangrijkste attribuut is de uit Amerika overgenomen pompoen-lantaarn, een pompoen uitgesneden in de vorm van een griezelgezicht. Het licht van een kaarsje dat door de ogen, neus en mond naar buiten schijnt, verhoogt het effect. De Engelse naam voor de lantaarn is Jack -o'-lantern (waarschijnlijk afgeleid van een naam voor een nachtwaker). De lantaarn-maskers, ook wel gemaakt van andere materialen, worden de laatste jaren steeds vaker gedurende de hele maand oktober in de winkels te koop aangeboden. Ook de toename van het aanbod van onbewerkte pompoenen in bloemen en groentewinkels is opvallend.

Dennis Deter

Hierbij de tweede aflevering van ons feuilleton Dennis Deter. Vorige week heb je kennis kunnen maken met deze gelukszoeker op een datingsite, waarbij ook dames uit Son en Breugel de revue gaan passeren. Anderhalf jaar woonde hij in een caravan in de bostuin van zijn vriend Rolf. Waar gebeurd, maar iedereen blijft anoniem. Ook hijzelf.

Achtbaan
Opgegroeid met uitgaan naar een bar en contactadvertenties bleek de tijd tijdens mijn huwelijk niet stil te hebben gestaan. Het nieuwe toverwoord was: internetdaten. Door het plaatsen van mijn profiel op een datingsite werden de mogelijkheden om te communiceren met het andere geslacht verduizendvoudigd. Voordat ik het echt doorhad was ik op de achtbaan van het digitale daten beland. De profielen van leuke pittige vrouwen schoten voorbij op mijn beeldscherm.
Al zeg ik het zelf: mijn profiel was sterk. Uitdagend. Een digitale tijger. Een grote elektromagneet, waar ik regelmatig de stekker uittrok om het een beetje bij te kunnen houden. Ik kreeg reacties van (soms tè) intelligente of competitiegerichte vrouwen. Van vrouwen met kloten. Vrouwen met humor. Vrouwen die afknapten op veel taalfouten.
Analfabea, Suikerspin, Tattootruus en Zweefeef lieten het wel uit hun hoofd om te reageren. Al is daar natuurlijk altijd die ene uitzondering ... ik heb haar al snel geblokkeerd en leg in een volgende aflevering aan haar uit waaróm.

Hinderlaag
Ik hoefde niet te reageren op aantrekkelijke profielen en deed dat ook niet. Ik was niet op jacht; ik lag in een hinderlaag. Dat was niet alleen luiheid. Mijn egootje stond ook niet te popelen om een blauwtje te lopen. Door die houding heb ik waarschijnlijk wel een paar mooie 'kansen' laten lopen. Ze waren om te stelen, maar ik ben niet zo'n handige dief.

In een paar jaar tijd heb ik een berg inspiratie opgedaan, mensenkennis dus ook zelfkennis, en een bierfust vol pap met genoeg krenten om je rode oortjes te bezorgen. Maar ik had geen zin om – hoe zeg je dat verhullend? – 'expliciete escapades' te etaleren in het boek, wat ik eens over dit onderwerp schreef. Hoe spannend, grensverleggend, niet-te-beschrijven-zo- goddelijk of gênant ze soms ook waren. Uit respect voor mijn partners van dat moment. Maar zeker ook omdat ik daar zelf een grens trek. Het exhibitionisme dat tegenwoordig blijkbaar nodig is om tot de literaire elite te horen, past niet bij mij.

Dáárom word ik dus niet in een adem genoemd met, ach, je kent ze wel.

Dennis


De volgende aflevering citeer ik het profiel, waar de dames bij bosjes voor vielen. Ik hoor jullie al denken, is het onderhand geen tijd voor wat bescheidenheid en zelfreflectie?
Je wordt op je wenken bediend.

Dennis Deter

Hierbij de tweede aflevering van ons feuilleton Dennis Deter. Vorige week heb je kennis kunnen maken met deze gelukszoeker op een datingsite, waarbij ook dames uit Son en Breugel de revue gaan passeren. Anderhalf jaar woonde hij in een caravan in de bostuin van zijn vriend Rolf. Waar gebeurd, maar iedereen blijft anoniem. Ook hijzelf.

Achtbaan
Opgegroeid met uitgaan naar een bar en contactadvertenties bleek de tijd tijdens mijn huwelijk niet stil te hebben gestaan. Het nieuwe toverwoord was: internetdaten. Door het plaatsen van mijn profiel op een datingsite werden de mogelijkheden om te communiceren met het andere geslacht verduizendvoudigd. Voordat ik het echt doorhad was ik op de achtbaan van het digitale daten beland. De profielen van leuke pittige vrouwen schoten voorbij op mijn beeldscherm.
Al zeg ik het zelf: mijn profiel was sterk. Uitdagend. Een digitale tijger. Een grote elektromagneet, waar ik regelmatig de stekker uittrok om het een beetje bij te kunnen houden. Ik kreeg reacties van (soms tè) intelligente of competitiegerichte vrouwen. Van vrouwen met kloten. Vrouwen met humor. Vrouwen die afknapten op veel taalfouten.
Analfabea, Suikerspin, Tattootruus en Zweefeef lieten het wel uit hun hoofd om te reageren. Al is daar natuurlijk altijd die ene uitzondering ... ik heb haar al snel geblokkeerd en leg in een volgende aflevering aan haar uit waaróm.

Hinderlaag
Ik hoefde niet te reageren op aantrekkelijke profielen en deed dat ook niet. Ik was niet op jacht; ik lag in een hinderlaag. Dat was niet alleen luiheid. Mijn egootje stond ook niet te popelen om een blauwtje te lopen. Door die houding heb ik waarschijnlijk wel een paar mooie 'kansen' laten lopen. Ze waren om te stelen, maar ik ben niet zo'n handige dief.

In een paar jaar tijd heb ik een berg inspiratie opgedaan, mensenkennis dus ook zelfkennis, en een bierfust vol pap met genoeg krenten om je rode oortjes te bezorgen. Maar ik had geen zin om – hoe zeg je dat verhullend? – 'expliciete escapades' te etaleren in het boek, wat ik eens over dit onderwerp schreef. Hoe spannend, grensverleggend, niet-te-beschrijven-zo- goddelijk of gênant ze soms ook waren. Uit respect voor mijn partners van dat moment. Maar zeker ook omdat ik daar zelf een grens trek. Het exhibitionisme dat tegenwoordig blijkbaar nodig is om tot de literaire elite te horen, past niet bij mij.

Dáárom word ik dus niet in een adem genoemd met, ach, je kent ze wel.

Dennis


De volgende aflevering citeer ik het profiel, waar de dames bij bosjes voor vielen. Ik hoor jullie al denken, is het onderhand geen tijd voor wat bescheidenheid en zelfreflectie?
Je wordt op je wenken bediend.


16 / 20